czwartek, 14 marca 2019

Rozdział V

Obudziły mnie promienie słońca, które wpadały przez okno prosto na moją twarz okrywając się kołdrą usiadłam na łóżku, a obok spał Robert. Nie żałowałam tego co się stało, ale bałam się tego co będzie dalej. Jak tylko mogłam najciszej wstałam z łóżka, ubrałam się i wyszłam z pokoju. Na dole zostawiłam kluczyk, chwyciłam kurtkę , zadzwoniłam po taksówkę i wróciłam do domu. Przebrałam się w piżamę i położyłam się do łóżka,ciągle myśląc o tym co się stało. Przysnęłam , obudził mnie dopiero dzwonek telefonu.
-Hej Magda, gdzie Ty jesteś??
-Hej Kamil, a w domu , a coś się stało??
-Nie nic tylko martwiłem się o Ciebie, bo wczoraj poszłaś na chwilę, a już Cię nie widziałem, a teraz szukałem w pokoju, ale Cię nie zastałem.
-Spokojnie nic mi nie jest, rozgadałam się z Emmą, a później wyszłam zobaczyć fajerwerki i chyba mnie przewiało, bo zimno mi było to wróciłam do pokoju i zasnęłam, ale nad ranem głowa zaczęła mnie boleć to wróciłam do domu, ale już wszystko w porządku.- powiedziałam kłamiąc tylko to mi przyszło do głowy, nie chciałam, aby wiedział jaka jest prawda.
-No dobrze, ale mogłabyś uprzedzić następnym razem.
-Przepraszam nie pomyślałam.
-Oj już dobrze najważniejsze, że nic Ci nie jest, a tak właściwie szczęśliwego nowego roku.
-Dziękuje i wzajemnie.
-Dobrze o ja już nie przeszkadzam zdzwonimy się później pa. -powiedział i się rozłączył, a ja wstałam z łóżka , poszłam do kuchni i kombinowałam co by tu zrobić na obiad. Padło na kluski leniwe, miałam czas to mogłam się pobawić. Gdy skończyłam posprzątałam po sobie, a następnie wzięłam długą kąpiel o tak tego było mi potrzeba, a później wróciłam do mojego łóżka i weszłam na fb. Robert był dostępny, ale nie miałam odwagi by pierwsza napisać, a on też po pół godziny zniknął. Odpisałam jeszcze na życzenia i włączyłam jakiś film, którego oglądanie przerwał mi dzwonek do drzwi. Niechętnie wstałam i poszłam otworzyć, gdy je otworzyłam zobaczyłam Kamila z butelką szampana i chrupkami.
-Mogę?? -spytał
-Jasne wejdź tylko ja jak widzisz już w piżamie. -powiedziałam wpuszczając go do środka
-Oj tam jesteś w końcu w domu. Daj jakieś kieliszki to chociaż wypijemy za nowy rok. -powiedział, a ja poszłam do kuchni wyciągnęłam kieliszki i wróciłam do Kamila i zaprosiłam go do pokoju. Po wpiciu kieliszka szampana, włączyłam inny film i oglądaliśmy wspólnie. Gdy skończyliśmy Kamil zebrał się do domu, a ja wypiłam ciepła herbatę i poszłam spać. Następnego dnia nic szczególnego się nie działo, rodzice wrócili, pogadałam z nimi, a później poszłam do swojego pokoju usiadłam na łóżku i włączyłam fb, przeglądałam zdjęcia i natknęłam się na jego zdjęcie z Natalką. Nie mogłam w to uwierzyć po tym co się między nami wydarzyło wrócił do niej? Poważnie... Z impetem zamknęłam laptopa , odłożyłam go wzięłam telefon i napisałam do Emmy i długo nie musiałam czekać zadzwoniła.
-Kochan coś się stało??
-Em to nie jest rozmowa na telefon. Kiedy wracacie??
-Magda będziemy za jakieś pół godziny przyjadę do Ciebie.
-Em spotkajmy się za godzinę w parku tam gdzie zawsze dobrze, nie chce rozmawiać przy rodzicach.
-Dobrze kochana, ale martwię się...
-Spokojnie, wygadam się to powinno być lepiej.
-Dobrze to za godzinę będę. -powiedziała i się rozłączyła, a ja poszłam do łazienki ogarnęłam się trochę, przebrałam i wyszłam na spotkanie z Emmą. Gdy dotarłam jej jeszcze nie było no, ale ja zjawiłam się dużo wcześniej więc nie miałam do niej pretensji, gdy ją zobaczyłam od razu się przytuliłyśmy i zaczęłam płakać. Gdy w końcu się uspokoiłam mogłam z nią spróbować na spokojnie porozmawiać.
-Dobrze kochana, a teraz powiedz mi co się stało, bo naprawdę zaczynam się martwić.
-Emma jaka ja jestem głupia, dałam się jak głupia nastolatka, ale najgorsze jest to, że nie żałuje tylko jestem wściekła, że dałam się wrobić..
-Magda, ale ja nic nie rozumiem. Coraz bardziej zaczynam się martwić, Magda mów mi tu zaraz co się stało??
-Przespałam się z Robertem... -powiedziałam, a ona zrobiła takie wielkie oczy i przez dłuższy czas panowała cisza.
-Magda, ale kiedy jak??
-Podczas sylwestra, rozstał się z Natalką , trochę na niego wjechałam no, a później tak samo się potoczyło , no ale najgorsze jest to, że on wrócił do niej - powiedziałam i znów zaczęłam płakać, a on mnie przytuliła.
-Kochana popatrz na mnie. Dasz radę, musisz myć silna i ja Ci pomogę na tyle ile umiem. Stało się czasu nie cofniemy wykorzystał po prostu moment to, że podoba Ci się,  ale nie możesz mu dać tej satysfakcji, że będziesz cierpieć. Damy radę kochana.
-Emma nie wiem czy dam radę, nie żałuje tego co się zdarzyło, ale cierpię, że mnie tak potraktował jak przygodę na jedną noc. -powiedziałam, a ona mnie przytuliła.
-Dasz radę kochana, będę Cię wspierać i zobaczysz znajdziesz jeszcze tego jedynego.
-Tak na pewno, takich jak Twój Patryk to nie znajdę.
-No Patryka Ci nie oddam, o cho o wilku mowa.- powiedziała i wyciągnęła telefon. -Dobrze kochanie to przyjedź po nas, odwieziemy Magdę i wrócimy do domu.- powiedziała i się rozłączyła
-Emma ja wrócę sama do domu...
-No tak na pewno. Odwieziemy Cię, a jutro zapraszam Cię na noc do nas.
-Do was??
-No tak, Patryk zaproponował żebyśmy razem zamieszkali i się zgodziłam.
-Ciesze się, że Ci tzn. Wam się układa.
-Tobie też kochana się ułoży tylko musisz trafić na porządnego faceta. O chodź Patryk już jest. -powiedziała i poszłyśmy do samochodu drogę do domu oni rozmawiali ja siedziałam i myślałam nad tym wszystkim, miałam dość po prostu. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz